m2m site and everything in between, kwentong kalibugan, malilibog, malibog, gay stories, gay filipino stories, tagalog gay stories, top gay philippines website, top pinoy gay site, pinoy libog stories, manila gay, bisexual, bromance, bakla pinoy, gay pinoy, hot pinoy men, hot filipino men, man to man, sexy pinoy men, pinoy gay porn, pinoylgbt, pinoy homosexual, becky nights, philippines first gay blog, pantasya, pinoy tagalog gay story, tagalog gay story, bakla story, bading story,biggest pinoy gay blog, hot pinoys planet, asian, pinoy kaplogan, bear men, pinoy male discreet, men's secret, dude pinoy,malilibog pinoy tambayan, hot pinoy men,pinoy callboy, gay manila, gay ofw hangout, ofw hangout, pinoy tambayang, pinoy gay indie film, bisexual pinoys, tambayang lonely boys,mencircle, pinoy all male online community,tambayang ofw, kaplogan, mencircle, pinoybrotherhood, star, barkada, pogay chatroom, that's my tomboy, pogay,pinoy gay porn, pinoy gay chat, kabalyeroboys tambayan, extreme boys hangout, darkroom central

Thursday, June 30, 2016

Here and Now (Part 52)

By: Chaster Rassel 

Chapter 52: Trainwreck...

SI RASSEL......

Pilit na ngisi na lang ang naisagot ko sa kanya. Kahit ako kasi, nagulat rin sa nangyari. Well at least nakuha ko na iyong attention niya. Effective pa rin iyong naisip ko, even though I screwed up. And the good thing is nakaprotection case iyong phone niya kaya buo pa naman toh.......

    “Did you just throw my phone?!”pagalit niyang usisa.....
    “Seriously? Nagtanong ka pa? Eh ako lang naman iyong katabi mo dito....Unless you want me to say no and deny it?”
    “Go on, mamilosopo ko na naman ulit...And wait a minute...Bakit naging katabi kita?! Eh dun ka nakaupo kanina di ba?”reaksyon niya sabay turo sa kinauupuan ko awhile ago”

I can actually answer him with the truth, if I want to. Pero kapag nagfollow up question siya, yari na naman ako. So instead of answering him.......

    “Ah...Iyong phone mo...Let me pick it up, since it’s my fault anyway”
   
Tumayo nga ako para pulutin iyong phone, pati na rin iyong earphones. Pagkakuha ko ng mga toh, agad kong tinignan kung okay pa ba. Kung gumagana pa ba. And fortunately, it’s still working and kickin’.......

    “Hey look! Gumagana pa siya...”sambit ko sabay pakita nung phone sa kanya, habang lumalakad pabalik......

I’m about to give it back to him. Pero nagbago ang isip ko, dahil meron na naman akong naisip......

    “What are you doing? Ibalik mo na sa akin iyang phone ko!”inis niyang bulalas.....
    “Nah!”sagot ko sabay lagay nung phone at earphones sa bulsa ko....

Naupo na ulit ako sa may tabi niya, sabay dikwatro at..........

    “Listen Mr. Padyak, I’m not going to give it back to you...Not until makipag-usap ka sa akin nang maayos”

    “Hmph!”reaksyon niya na may kasamang pailing-iling.....
    “So...Skylar pala ang name mo...Ahmmm wait...Ano ba iyong tamang pronounciation dun? Is it Es-kahy-lar? Is-kay-lar? Es-kahy-ler? Oh forget it!...Sky na lang pwede? Para di mahirap?”

Hindi siya umimik, nakatingin lang siya sa akin with a straight face........

    “So Sky....”
    “Don’t! Don’t call me with a lame nickname like that!...Because first of all, hindi tayo close...Second, hindi pwede iyong mang-iinsulto at mambwibwiset ka ng taong di mo kakilala...Then the next tym na nagkita kayo ulit eh aasta ka na parang walang nangyari...Na parang magkaibigan na kayo...Walang ganun pre! Gets mo?”
    “So ayaw mo ng Sky?...Oh sige, tagalugin na lang natin...Langit? HIMPAPAWID? Ano? Mamili ka”

Kung anu-ano na lang ang nasasabi ko. Kung anong pumasok sa isip ko, iyon ang lumalabas sa bibig ko, kahit na nagiging corny na. But weirdly, dun naman siya biglang tumawa. At hindi iyong basta tawa lang, kung di iyong tawa na as in bungisngis.

Hindi ko actually magets kung bakit tawang-tawa siya. Pero nakakadala iyong tawa niya, kaya natawa na lang rin tuloy ako.

SI ORYO......

Nagsimula na iyong rehearsal namin. Pero nauna muna iyong ibang mga modelo. Bale tig-apatan rin ang rumarampa sa kanila. Isang pares mula sa Ebony na siyang kinabibilangan namin ng kapatid ko. At isang pares mula sa Ivory na grupo naman nila Hunsel at Hyro. Kami namang apat ay susunod matapos silang makarampa lahat. Sabi kasi nung direktor namin eh iba raw ang gagawin namin kesa sa kanila. 

Mula sa likod ng stage, sumilip ako para paanorin iyong mga modelo.  Lahat sila magagaling. Nakakasunod sila sa bawat sabihin nung direktor nang walang kahirap-hirap. Patunay na bihasa at sanay na sila sa ganito. Samantalang ako, ngayon ko pa lang masusubukan na gawin ito.

Makalipas ang ilang minuto, habang patuloy pa rin silang nagprapractice, natanaw ko na naglalakad si Direk papalapit sa kinalalagyan ko. At mayamaya pa, lumapit na nga siya sa akin..........

    “Tamang-tamang iho at nandito ka na, dahil next na kayo....”sambit niya......

Tumingin siya sa ibang direksyon at........

    “Where is the other three?! Iyong ibang kasama sa big four halina kayo dito!”bulalas niya.......

At big four pa talaga ang tawag sa amin. Kala mo eh nasa PBB kami. Samantala, agad namang lumapit iyong tatlo. Dun na siya nagsimulang magpaliwanag ng gagawin namin.........

    “Tuloy-tuloy na tayo ha....They’re just gonna do one more round of their routine...Once na makabalik na silang lahat dito sa loob, turn niyo na...The first one to go out are the younger ones, Hyromin and Revy...”

Napangiti at nagkatinginan iyong dalawa sa narinig nila........

    “Nakita niyo t-shaped ang runway natin right?...So pagdating sa dulo, huwag kalilimutan ang pose...Then after nun, maghihiwalay kayo...With Hyromin going to the left...And you, Revy sa kanan ka....Again, pose!....And then kayong mga teens naman...The moment na maghiwalay sila, dun kayo lalabas...Iyon ang magiging cue niyo...Just like them, pose sa dulo then hiwalay...And of course, Oryo sasamahan mo si Revy sa right....Hunsel, to the left with your brother”

Napatango naman kaming dalawa ni Hunsel.......

    “Then after ng poses niyo, babalik kayo ulit sa gitna....You’re gonna look at each other, eye to eye contact”
    “PO?!”sabay naming gulat na reaksyon ni Hunsel.....
    “Oh bakit parang nabigla kayo? Di ba dapat alam niyo na iyong mga ganito? Especially you, Hunsel...You need to tease the audience there for the clash of your colors...So dapat may angas kayo...Kaya kailangan niyong mag-eye to eye contact”

Hindi maipinta iyong mukha ni Hunsel. Pero ako, napaiwas ako ng tingin sa kanila at lihim na napangiti........

    “Tapos...Babalik na kayo dito sa backstage and make sure na nasa gitna iyong mga young ones pagbalik niyo...And that will be the end of the ‘patikim part’ ng fashion show niyo”

Matapos iyon, sinabihan niya kami na praktisin na muna iyong mga sinabi niya. Gusto niya kasing makita kung paano namin gagawin ito. Bago kami dumako sa ikalawang bahagi nung fashion show.

Isa-isa nang pumapasok pabalik iyong ibang mga modelo. Kaya pumusisyon na kaming apat para sa paglabas namin. Nasa kaliwang labasan sina Hunsel at Hyro. Kami naman ng kapatid ko ay sa kanan. Sa puntong iyon, magkahalong pananabik at kaba ang nararamdaman ko. Dahil nga unang rampa ko sa isang tunay na runway.......

    “Huwag ka nang kabahan diyan kuya”sambit ni Revy......

Napalingon ako sa kanya........

    “Yakang-yaka natin toh...Para saan pang naging anak tayo ng isang alamat sa runway di ba? Hihi”pabulong niyang sambit.....

Napatapik ako sa braso niya sa mga sinabi niyang iyon........

    “Loko ka! Mamaya may ibang makarinig diyan sa iyo eh”pabulong ko ring sagot....
     “Kaya nga bumubulong eh...Basta, i-enjoy mo na lang iyong gagawin natin kuya”ngingisi-ngisi niyang pangangatuwiran.....

Pero sa totoo lang, dahil sa mga sinabi niyang iyon, bigla kong naalala iyong isa ko pang napapanaginipan. Iyong may batang tinuturuan sa tabi ng pool. Mali pala, iyong tinuturuan akong rumampa nina Papa at Mama sa tabi ng pool.

Nakita ko dun na masayang-masaya ko sa pagrampa. Hindi ko man naaalala ng buo, pero halata naman na ipinapahiwatig nun na maliit pa lang ako, ginusto ko na talaga ang pagiging modelo. Ito rin siguro ang dahilan, kaya madali akong naakit kay Hunsel. Kaya hindi naging mahirap para sa akin ang lahat ng mga itinuro ni Skylar. At kaya, kaya nananabik ako nang ganito ngayon.

Tama ang kapatid ko. Walang dahilan para kabahan ako. Dapat i-enjoy ko lang ang lahat.

Nakapasok na iyong huling apat na modelo. Lumabas na iyong dalawa at sinimulan na ang pagrampa. Pareho kaming sumilip ni Hunsel, para  bantayan at abangan iyong cue namin.

Mayamaya pa, nakarating na sila sa dulo ng runway. Ang inaasahan ko ay isang pose lang ang gagawin nila. Pero tig-dalawa iyong ginawa nila. Isang nakaharap sa audience area at isang magkaharap sila. Wala iyon sa mga sinabi ni Direk kanina, pero sa tingin ko ay sinadiya nilang idagdag iyon para mas maging maangas iyong dating nila.

Nakakatuwa, dahil ang laki na rin ng ipinagbago ng kapatid ko. Nung unang rampa niya kasi dati, halatang nahihiya pa siya. Pero ngayon, kitang-kita kung gaano siya kakumportable sa ginagawa niya. At talaga namang hindi siya magpapatalbog kay Hyro. Angas kung angas sila, ni hindi mo aakalain na magsyota pala sila. 

At naghiwalay na nga sila. Ngayon, kami naman ni Hunsel ang magpapakitang gilas. Lahat ng mga natutunan ko kay Skylar, pati na rin iyong mula kina Papa at Mama, ilalabas ko na. Syempre, hindi pwedeng kalimutan iyong snatcher look hehe.

Naging maayos naman iyong pagsisimula namin. Pagdating namin sa dulo, nagpose kami nang paharap sa audience area. Pagkatapos ng pose namin, humarap ako kay Hunsel at nagpose pa ulit. Iyong tipo na parang hinahamon ko siya. Para sana maging kagaya rin nung sa mga kapatid namin iyong dating namin.

Sumakay naman siya sa gusto ko at humarap rin sa akin. Handa na iyong mga mata ko, pero hindi siya tumingin sa mukha ko. Umiwas siya at sa sahig tumingin! Nagmukha tuloy kaming ewan.

Nadismaya ko sa nangyari sa totoo lang. Pero isa sa mga laging ipinapaalala sa akin ni Skylar, eh iyong kahit may mangyari man na di kaaya-kaya sa gitna ng pagrampa, hindi dapat maapektuhan iyong galaw ko. Ika nga eh the show must go on.

Kaya ipinagpatuloy ko na lang ang pagpapaangas kahit na hindi na nakipagsabayan si Hunsel sa akin. Pagkatapos ay humiwalay na ko sa kanya at pumunta sa kung nasaan si Revy.

Napansin ko na medyo pa-sideview sa kanan iyong ginawang pose ng kapatid ko. Agad kong napagtanto ang gusto niyang mangyari. Kaya paglapit ko sa kanya, pa-sideview naman sa kaliwa ang ginawa ko. Bale naging magkatalikod ang itsura namin. Nakangitian kami, tapos ay sabay kaming tumingin sa audience area.

Natanaw ko kung saan nakaupo si Mama. Nakatingin at ngiti siya sa amin. Napatango rin siya, ang kulang na nga lang ay pumalapak siya dahil sa pagkagalak sa ginawa namin. Natanaw ko rin sina Rass at Skylar na nakangiti sa amin. At magkatabi sila!......

    “Tamang ba itong nakikita ko?! Bati na ba sila agad?!”bulong ko sa sarili ko.....  

Rumampa na kami pabalik sa gitna. Walang naging problema kina Hyro at Revy. Nagawa nila nang maayos iyong sinabi ni Direk. Pero pagdating sa amin ni Hunsel, palpak. Inulit na naman niya kasi iyong ginawa niya kanina. Hindi na naman siya tumingin sa akin........

    “Okay, stop there!”bulalas ni Direk......

Huminto nga kami at nanatili sa gitna ng runway. Lumapit naman siya sa amin at......

    “Younger ones, you did a great job...Especially you, Revy...Pinahanga mo ko...Napakacharming mong rumampa...At gusto ko rin iyong style mo ha...Maangas, pero at the same time...Cool na cool at relax lang, ineenjoy mo lang iyong ginagawa mo...Which is exactly contrasting sa pagiging hardcore ni Hyromin...Your chemistry is indeed like ebony and ivory....”

Ngumiti iyong dalawa at nag-appear. Sa akin naman siya tumingin........

    “And you iho...If you don’t mind me asking...Saan mo natutunan iyong lakad na ginawa mo? May nagturo ba sa iyo?”
    “Si Skylar po ang nagutro sa akin ng modelling...Pero iyong lakad ko po, ako lang po nagpraktis sa sarili ko”sagot ko na may kasama pang pagturo kay Skylar........

Napatingin siya kay Skylar sa audience area.......
   
    “Skylar Van Der Bren...I see...”

Pero tumingin din ulit sa akin.......

    “Pero iyong lakad mo talaga eh...Parehong-pareho siya nung kay....”

Napahinto siya sa pagsasalita at napatitig na lang sa akin na parang napapaisip.......

    “Pareho po kanino?”
    “Ah...Never mind...Nagkamali lang siguro ko...Tsaka imposible rin naman kasi na may makagaya sa lakad nung model na iyon”
    “Sinong tinutukoy niya? Si Papa kaya?”bulong ko sa aking sarili....
    “Anyway Oryo...You are outstanding, hindi nagkamali si Ms. Fita ng pagpili sa iyo...On the other hand....”
   
Heto na, kay Hunsel naman siya dumako. Parang alam ko na kung anong mangyayari dito......

    “Hunsel, what is your problem?...Bakit ayaw mong tumingin dito kay Oryo?”
    “I’m...I’m sorry Direk...I just feel a little distracted,”mautal-utal na sagot ni Hunsel...
    “Well let me remind you something, this is going to be your big comeback show. So you need to focus.”
   
Isang pilit na pagtango na lang ang naging sagot ni Hunsel sa kanya....

    “Alright, you guys do it again from the top.”

Dahil sa sinabi ni Direk, bumalik ulit kaming apat sa backstage. Pagpasok namin, saktong nakatayo sa entrada iyong dalawang kupal. Muntikan pa namin silang mabangga dahil nakaharang sila sa daraanan namin. Pero nang titigan ko naman sila, bigla silang nagmadaling umalis.

Pagkaalis nila, dun ko napansin na may isa pa palang tao. Di ko agad  siya napansin. Dahil di gaya nung dalawa, tumabi siya sa gilid. Mas bata siya, pero matangkad. Kasama ata siya nina Hyro at Revy. Namumutla siya at tila di makakilos sa kinatatayuan niya. At napansin ko na nakatingin siya sa kapatid ko......

    “Tol, tropa niyo?”usisa ko sabay tingin sa kapatid ko at turo sa kanya.....

Tumingin sila ni Hyro dun sa bata, tapos ngumisi sa akin.......

    “Wala iyan kuya, huwag mong pansinin iyan. Tara na,”ngingisi-ngisi pa rin niyang sagot sa akin....

Inulit nga namin ang lahat mula sa umpisa. Pero itong si Hunsel pasaway talaga. Pagdating namin sa gitna, hindi pa rin siya tumingin sa akin. Kaya palpak na naman kami, nagmukha na naman kaming ewan. Si  Direk napatakip na lang ng kamay sa mukha niya. Ako naman, napailing-iling at napakamot ng ulo. Hay, mukha magiging mahirap ang fashion show na toh para sa aming lahat.

KINAGABIHAN, SI RASSEL......

It was such a tremendous afternoon. The rehearsal was a train wreck, but at least may nangyari pa ring maganda kahit paano. Nagawa ko kasing kunin iyong number ni Skylar. Now, nasa couch ako with my phone. Gusto ko sana kasi siyang itext. But as I open the messenger, I realize na hindi ko alam kung anong sasabihin sa kanya. Let alone, how do I gonna start a conversation with him?

A moment later, dumating si auntie with a cup in her hands. At tinabihan niya ko sa couch......

    “Want some green tea? Ipagtitimpla kita.”
    “No auntie, I’m fine.”

Nilapag niya muna sa table iyon.......

    “So what’s going on with you?”
    “Po? What do you mean?”
    “Anong what do you mean ka diyan, kanina pa ko pabalik-balik sa bedroom at sa kitchen. Do you think na hindi ko mapapansin na parang sinisilaban iyang puwet mo diyan sa kinauupuan mo?”

Napakamot ako ng ulo sa sinabi ni auntie. Hindi ko kasi nanotice na nagpabalik-balik na pala siya. I thought ngayon-ngayon lang siya lumabas ng room........

    “Ano? Tell me, is this about your cousin’s bestfriend?”
    “Ahmmm...Yeah.”
    “Teka, you haven’t told me about it yet. Ano bang nangyari sa inyo at parang inis na inis siya kanina nung nagkita kayo?”
   
Oh yeah, I forgot to mention it to her. And so there it is, ikinuwento ko sa kanya iyong nangyari sa amin sa parking lot......

    “I cannot believe it Rass, you really did that?”
    “Yeah, but it’s unintended. Kausap ko kasi nun si ate Char kaya di ko napansin.”
    “No, I wasn’t talking about you parking your car on the wrong spot. I was talking about you teasing and disrespecting someone with disability like that.”
    “Pero auntie, nagsorry naman po ako sa kanya eh.”
    “Nagsorry ka for parking the car, but not for insulting him.”
    “But why should I? I didn’t mean to offend him. Pabiro pa nga po iyong pagkakasabi ko ng lahat.”
    “It doesn’t matter whether you mean it or not. You should have been sensitive sa katayuan niya. Because you have no idea what he’s been going through.”

Come to think of it, tama ang lahat ng mga sinabi ni auntie. Naging insensitive nga ako.......

    “So, any advice auntie? Sa dapat kong gawin ngayon?”
   
Hindi siya sumagot, tumitig lang siya sa akin in a way na parang may iba siyang gustong sabihin......

    “Before that, do you mind if I ask you something?”
    “Po?”
    “Do you actually like Skylar?”
   
Medyo nabigla ako dun ah.......

    “I...I don’t really know yet at the moment. I mean, hindi ko pa naman po kasi siya kilala. Dalawang beses pa lang kami nagkikita. And so far, hindi pa kami nakakapag-usap nang matino. Though I can’t ignore the fact that the heaven is trying tell me something about him.”
    “What?”
    “Auntie, remember when you told me na baka may makilala ko sa tulong nina Oryo, kaya inilapit ako ni Chast sa kanila?”
    “Oh...I see your point. Well, who would have thought na magkakatotoo pala iyong mga sinabi ko.”
    “Tsaka di lang po iyon, idagdag niyo pa na siya ang may-ari ng condo ko right now.”
    “You know what nephew, there’s only one solution for that,”sagot niya sabay tapik sa balikat ko.....

Di ako umimik. I just listen to what she’s going to say.....

    “Convince him na lumabas kasama ka. Get to know him and don’t forget na magsorry nang maayos ha. Just see first kung meron ka ba talagang mafefeel sa kanya, kung meron ba kayo nung...What do they call that?...Spark!”
    “Hmph, spark? I think kapag nakikita po niya ko, nilalaktawan na niya iyang spark na iyan at dumideretso siya sa ignite,”natatawa kong sagot....
   
Natawa rin si auntie sa sinabi ko.......

    “Not that kind of spark, I mean to say iyong sa pagitan niyo! Besides, napatawa mo naman siya kanina di ba? That’s a good start already.”    “You know what, you are way to cool para sa isang auntie. Usually po kasi iyong mga auntie strict di ba? Pero kayo, iba eh. Kayo pa po talaga iyong mismong nagpupush sa akin na i-open up ko iyong puso ko sa iba.”
    “Sa tindi ba naman ng pinagdaanan mo kay Chaster, I think you already know the ups and downs of falling in love. So I believe, you can handle yourself already. And besides, pambawi ko na rin sa Mama mo iyong masure na maging okay at happy ka.”

Ngiti na lang ang naging reaction ko sa mga narinig ko.......

    “Thank you po auntie.”

And sinagot rin niya ko ng ngiti.........

    “By the way auntie, paano naman po sina Oryo and Revy? Are you still okay with them being together with Mariana’s sons?”

Suddenly, nawala iyong ngiti sa mukha niya. And for a moment, natahimik lang siya........

    “Ahmmm....That would be another day’s problem. For now, magfocus ka na lang muna diyan sa sarili mong problema.”

Napangiti na siya ulit. But I can clearly see in her face that she have some doubts about what I asked.........

    “Anyway, I’ll go to the bedroom now. Basta, don’t overthink yet for now. Hintayin mo muna kung anong mangyayari once na lumabas na kayo.”

Dinala na niya iyong inumin niya at pumasok na siya sa bedroom. On the other hand, kahit paano na-enlighten naman ako sa mga ipinayo sa akin ni auntie. At may idea na rin ako sa dapat kong gawin. Now, it’s time for me to talk to Skylar.

From texting, nagdecide ako na tawagan na lang siya instead. Because I think that would be more appropriate, if I am going to invite him. Luckily, sinagot naman niya ang tawag ko........

    “Hello? Who is this?”
    “Ah...Skylar, ako toh...si Rassel.”
    “Oh, it’s just you. Kala ko naman kung sino na. And why are you calling me?”

Okay, I don’t understand what’s going on with me. Ayos na ko kanina eh. But now, narinig ko lang iyong boses niya kinabahan ko. Ugh! I remember having the same thing with Chast. Why does it have to be like this?.........

    “Hey, are you gonna talk? O bababaan na kita ng phone?”
    “I...I just want to ask you something.”
    “And what would that be?”
    “Ahmmm...What do you think about going out on a date with me?”
    “What?!”

Oh shet! Bakit ko nasabi iyong word na date!.........
   
    “Ah...Ah I mean baka pwede tayong lumabas?”
    “You’re crazy!”
    “Skylar no, mali ang pagkakaintindi mo. I only want to apologize and reconcile with you personally, kaya kita iniinvite.”
    “Ewan ko sa iyo! Maghanap ka ng iba mong makakausap!”

And even before I could talk again, binabaan na niya ko ng phone. Iyon na iyong chance ko eh! But why? Why do I keep on screwing up around him?

Oh well, wala na kong magagawa. If I try to call him again, baka lalo lang mainis iyong tao sa akin. Nilapag ko na lang iyong phone ko sa table. I turn off the light. Tapos nahiga na ko sa couch para makatulog na. Pero di naman ako makatulog. Until, bigla na lang tumunog iyong phone ko. It was my message alert tone. Napabangon ako to check on it.  It’s Skylar! He sent me a message!

    “Fine! Just text me kung kailan mo gusto, pati na rin iyong place.”

I almost jump with joy sa nabasa ko. Hindi ko alam kung anong nangyari at bigla siyang pumayag, but the thing is it’s going to happen! Lalabas siya kasama ko!

PAGLIPAS NG ILANG ARAW, SI HYROMIN......

Uwian na namin, pero paglabas ko ng school wala pa iyong sundo ko. I called my driver. It turns out that there is a traffic accident on the way. Kaya medyo matatagalan pa bago siya makarating. Bumalik muna ko ulit sa loob. Then dumiretso ko ng boys’ washroom.

Paglabas ko, biglang may humila sa braso ko. Patingin ko, si Primo! Hinila niya ko all the way papabalik sa loob ng washroom. Then, he locks the door..........

    “Paano ka nakapasok dito?!”gulat at inis kong bulalas.
    “Hindi na mahalaga iyon! Sabihin mo sa akin, may alam na ba si Divine sa lahat?”
    “Hmph, and here I thought na magaling ka...Anong nangyari? Bat di mo nagawang alamin iyan nang mag-isa? You are not the type na titigil na lang basta porket wanted na sa mga pulis, right?”
    “Di ako nagpunta dito para makipag-iringan sa iyo ha, magsalita ka!”
    “I’m not stupid to tell you anything! At kahit pahirapan mo pa ko dito, wala akong sasabihin sa iyo!”

Hindi siya nakaimik sa sinabi ko, he just glares at me furiously..........

     “If I were you, I would rather not waste my time here. Ikaw rin, baka maghinala ang mga tao if maabutan nilang nakalock iyong door. This is a public washroom after all. And I assume, na hindi mo naman siguro gusto na makakita sila ng wanted criminal dito,”napapangisi kong sambit.

Mayamaya pa, may kumatok na nga. He let go of me, he told me na buksan iyon. Then nagtago siya sa isa mga cubicle. I did what he said. Iyong school janitor pala........

    “Uy, ikaw si Hyromin Amethelli di ba?”
    “Opo.”napapangiti kong sagot.
    “Teka, bakit nakalock itong pinto?”
    “Ahmmm...Why don’t you check it kuya? Pagpasok ko pa lang po kasi kanina, naiistuck up na siya eh.”

Nakalusot naman ako. He started checking the door and then I took advantage of the situation. Umalis na ko sa washroom, pero di ako lumayo. I just hide somewhere na pwede ko pa ring matanaw iyong washroom. Then hinintay kong umalis iyong janitor. And finally, iyong paglabas ni Primo.

He is looking around the area. Obviously for me, pero di ako nagpakita. After that, tumakbo na siya papunta sa exit. That’s when I decide to follow him secretly. I know it’s risky. Pero malaki ang maitutulong sa amin, kung malalaman ko ang bago niyang hideout. Dahil pwede na naming mabantayan ang mga magiging kilos niya.

Paglabas ng school, I saw him ride on a motorcyle. Solo lang siya dito, siya iyong mismong nagpapatakbo. Since wala pa rin iyong driver ko, pinara ko na lang ang isang napadaang taxi.

I told the driver to follow him. Until, nakarating kami sa isang luma at may pagkaliblib na subdivision. Huminto si Primo sa tapat ng isang maliit na bahay. Dun siya bumaba ng motor. Di ko na pinalapit iyong driver para di kami mahalata........

    “Sige po manong dito na lang ako.”sambit ko sabay abot ng bayad ko.
    “Teka bata. Hindi naman sa nakikialam, pero bat mo ba sinusundan iyong lalakeng iyon? Baka ikapahamak mo iyan.”   
    “Don’t worry manong, I can handle myself. Tsaka, tatay ko po iyong taong iyon.”sagot ko sabay baba na.

Lumakad na ko papunta dun sa bahay. Hindi naman nakalock iyong gate, so I sneak in already. May nakatakip na plywood sa may bintana sa harapan, kaya sinubukan ko sa side. Ganun din dito, pero may nanotice akong gap. Dun ako sumilip. And there he is, Primo. Pabalik-balik siya ng lakad around the room. Until bigla na lang siyang nagwala. Pinagtatabig niya ang mga baso at bote ng beer na nakapatong sa isang mesa. Looks like nagngingitngit siya dahil wala siyang napala sa akin.

Anyway, I have to tell Inspector Preston about this. Umalis na muna ko sa may tapat ng bintana, baka kasi makita niya ko. Nagtago at nagcrouch na lang muna ko sa likuran ng isang halaman. Tatawagan ko na dapat si Inspector, nang may humintong kotse sa tapat ng bahay.

Wait! Kilala iyong kotse iyon! What the heck is going on?!  Why is he already here?! Mayamaya pa, bumukas iyong bintana ng kotse. At sumilip iyong tao na dapat tatawagan ko pa lang, si Inspector Preston!

ITUTULOY.......

No comments:

Post a Comment