By: Jihad
Burat tatatat... burat tatatat.... Ang tanging ingay na aking naririnig sa gitna ng aming pakikipagdigma laban sa mga rebeldeng abbu sayaf s mindanao. Kasunod niyon ay ang mga katagang "suko! suko!... Maawa na po kayo!... gaya po ninyo may mga anak din ako, nghhintay sa aking pagbabalik sa maynila". Ang aking pagmamakaawa s mga bandido habang ang aking mga kamay at paa ay nilalagyan ng posas. Sa mga sandaling iyon ay pipiringan plang ang aking mga mata kung kayat nkkita ko pa ang mga tinagang ulo ng aking mga ksamahan. Nandilim ang buong paligid ng inilagay ang piring sa aking mga mata, sa mga sandaling iyon ay parang naaninag ko ang mga dugong sumisirit mula s mga leeg ng aking mga ktropa na isa isang pinagpupugutan ng mga ulo habang narinig ko ang boses ng ilan na nanalangin.
Tinadyakan ng isang bandido ang aking mga hita at bglang napaluhod at sinabihan n mgdasal na sa aking Dyos ksabay niyon ay ang pagkakarinig ko ng kanilang dasal sa wikang muslim na para bang umaawit. Batid ko n eto ang dasal na knilang sinasambit bago simulan ang pagpugot ng ulo. Dasal ng pagaalay sa kalaban para kay Allah, at ang paniniwala sa "Jihad".
Kung kayat ako'y muling ngmakaawa , "Wag po! Wag nyo po akong patayin, parang awa nyo na po.... mahal ko po ang aking pamilya" Ang patuloy kong pagmamakaawa sa isang rebelde na noo'y nakahandang tagpasin ang aking leeg. Huhugot na sana ng pwersa sa braso ang kamay ng may hawak na tabak ng may bgla akong narinig n sigaw mula s knilang lider "hwag mong ituloy! Dalhin sya s kubo at gamutin ang kanyang mga sugat. Ang mga inpormasyon n taglay ni tinyente ay mppkinabangan pa ntin. Dalhin sya s kubo at ipagamot ngayon din!", ang utos ng rebeldeng lider.
Marahil dahil s tindi ng uhaw, pasakit at mga taglay kong sugat s ktwan. Ako ay nwalan ng malay s mga oras n yon. Nagising ako ng may dumamping bimpo sa aking pisngi n puno ng gasgas. At nlaman ko nlang n ako pla ay nsa loob n ng kubo.
"Aray. .. Ang hapdi.." Ang aking nsasambit kapag ang bimpo ay nagawi sa mga sugat at gasgas. habang patuloy akong pinupunasan ng maligamgam n tubig sa buo kong ktwan. Unti unti kong naaninag n ang ngpupunas ng aking ktwan ay ang lider pla ng mga rebelde. Ang taong ngpatigil n ako ay patayin.
"Kayo po pla, salamat sir" ang tangi kong nsambit s lider habang patuloy nyang pinupunasan ang aking dibdib.
