Taksil Stories (Part 3)

By: restrictedzone

Hi KM Readers. Hindi ko alam kung may naghihintay ba ng part 3 ng story kong ito pero if ever na meron man, pasensya na at ngayon lang. Marami lang inasikaso. Gusto ko lang sabihin na sa takbo ng istorya na ito, hindi lang puro kalibugan.

---

Pawisang pawisan ako ng magising galing sa isang bangungot. Oo, bangungot. Napanaginipan ko na naman kasi kung paanong nahuli ng aking mismong mga mata ang pakikiapid ng aking ama sa iba. Hanggang ngayon patuloy pa rin akong nasasaktan para sa inay ko sa nangyaring iyon at alam ko sa puso ko na mas nananaig pa rin ang poot ko sa tatay ko kesa pagmamahal na dapat sana ay nararamdaman ko para sa kanya. Pero sa kabilang banda, nahimasmasan ako. Sa puntong ito ng buhay ko? Wala na akong karapatang magalit sa tatay ko dahil kaparehas ko na siya. Kung nagtaksil siya, ako nagtataksil na rin. Hindi ko alam kung bakit pero bata pa lang ay sinabi ko na sa sarili ko na hinidng hindi ako tutulad sa kanya pero tingnan niyo naman, isang araw nagising na lang ako, pareho na pala kami.

Iniikot ko ang aking paningin at napansin kong wala ako sa bahay. Ahh. Oo nga pala, dito nga pala ako nagpalipas ng gabi kina Janjan. Halos hindi ako masyadong inatulog nitong batang 'to. Matapos niya akong chupain kagabi, mga bandang alas dos ng madaling araw, naramdaman ko na lang na parang basang basa ang titi ko at ng imulat ko 'yung mata ko, nakita kong pinagpipiyestahan na pala niya ulit 'tong titi ko.

"Sarap namang pangpagsiing niyan." tandang tanda ko pang wika ko noong sandaling un at pagkatapos ay hnatawan na niya ulit ang pagsuso sa alaga ko na talagang nagpaigtad sa katawan ko.

Kaagad na akong tumayo at kinuha ang cellphone ko sa tabi ng higaan. Doo'y nabasa ko ang mga text ni Michael. Nakita ko pa lamang ang kanyang pangalan, may kumislot na sa puso ko.

Ang Tangi kong Inaasam (Part 27)

By: Confused Teacher

“We must develop and maintain the capacity to forgive. He who is devoid of the power to forgive is devoid of the power to love. There is some good in the worst of us and some evil in the best of us. When we discover this, we are less prone to hate our enemies. “

Paul

Pagkatapos ng kasal namin, tumuloy na kami sa Tagaytay. Parehas kaming may one-month leave kaya walang choice araw-araw kaming magkasama sa bahay.  Wala naman akong masabi kay Mitch, mabait naman siya maasikaso sa bahay.  Madalas ko rin siyang magrequest na turuan siya ni Mama sa mga gawain sa bahay lalo na sa kusina. Napansin ko rin na nagiging malapit na sila ni Mama. Masaya na rin ako kahit papaano na walang problema sa amin.  Pero kahit anong gawin ko wala akong makapa ni katiting na pagmamahal sa kanya.  Sa ilang araw na kasama ko siya pinipilit kong hanapin ang mga mga good qualities niya gaya ng sinabi ni Papa pero wala talaga.  Sa ugali niya kaya ko sigurong maging kaibigan siya pero ang mahalin siya ng higit pa ron hindi ko alam kung kaya kong gawin.

Bago matapos ang aking leave pinuntahan ko ang dati kong employer. Buo na ang pasya ko, ilang araw ko rin namang pinag isipan ang mga bagay na iyon at sigurado akong iyon ang tama.  Ayoko ng pahirapan pa si Patrick. Alam ko bawat araw na makikita niya ako ay masasaktan siya. Hindi ko rin siya kayang tingnan siya ng harapan.  Masyadong malalim ang nilikha kong sugat sa kanya. Lalo ko lamang pinapahirapan ang aking sarili at patuloy na siyang sinasaktan.

Mabilis ang naging pag-uusap namin ng dati kong boss at dahil maayos naman ang naging paghihiwalay namin ay agad niyang tinanggap ang aking application.  Pagkatapos magpasalamat ay nagpaalam na ako sa kanya.

Dumiretso ako sa opisina at tuluyan ng nagresign.  Bagamat hindi pa nila tinanggap ang resignation ko. Inimpake ko na rin ang mga gamit ko at binilinan si Krizia na ipadala ang lahat ng iyon sa bahay.  Alam kong malungkot ang aking secretary, pero wala naman siyang magawa.  Hindi rin ako nagbigay ng kahit anong paliwanang sa kanila. Hindi ko na ipinaalam kay Kenzo na naroon ako para makakilos ako ng maayos alam kong kukulitin lamang ako ng lokong iyon.

Muli nag drive ako na hindi alam kung saan pupunta. Napansin ko na lamang ang sarili ko na nakatigil sa tabi ng kalsada at umiiyak. Isinubsob ko ang mukha ko sa manibela at hinayaan ang mga luha kong pumatak.  Napaka helpless ng pakiramdam ko ng mga oras na iyon.  Napakahina ko. Gusto kong sumigaw, gusto kong ilabas lahat ang galit ko sa aking sarili.  Pero para saan? Wala na rin namang mangyayari. Hindi ko na maibabalik ang nakaraan at lalong hindi ko na kayang buuin ang nasira naming relasyon. Sirang-sira na ang buhay ko.  Ang hirap magplano. Umiyak lamang ako nang umiyak.

“Sorry Patrick,” iyon lamang ang nasabi ko.

Pagkalipas ng ilang araw, balik trabaho na kami parehas.

Hindi ako pumayag na sa bahay nina Mitch tumira sa halip ay nagrent kami ng isang maliit na apartment at tuluyan ng bumukod kasama ang isang kasambahay.  Gaya ng ipinangako ko twice a week ay umuuwi kami ng Tagaytay para bisitahin sina Mama at Papa.

Bantay Panabong (Part 1)

By:Bariancia

Nagta trabaho si Denden (Denver) sa isang mango  fruit farm sa Nueva Ecija bilang isang clerk at walong taon na rin siya doon. Bukod sa fruit farm ay may mga inaalagan ding mga manok na panabong ang kanyang amo. Sa bandang harap ng compound ay ang guardhouse opisina at main warehouse  samantalang sa bandang likuran ng fruit farm ay dalawang palapag na bahay kung saan sa ikalawang palapag ay ang dalawang  kuwartong tulugan at living room samantalang sa baba ay ang kitchen at toilet and bathroom at may maliit na stockroom ng mga tools at isa pang maliit na kuwarto. Si Denden ay solo sa isang  kuwarto sa taas   natutulog  samantalang sa mas malaking kuwarto  ang  driver at dalawang helper na madalas naman ay nasa mga delivery sa Maynila mula hapon hanggang madaling araw,  at libre ang lahat  sa kanilang paninirahandoon maliban sa kanilang pagkain kaya nagse share na lang sila at yung isang helper ang kanilang cook . Ang limang lalaking trabahador, dalawang babaeng secretary at supervisor at lalaking manager naman ay uwian araw araw sa kani kanilang bahay na malapit lang sa farm.Nag stay in si Denden dahil sa malayo talaga kung mag uuwian din siya at laking tipid din sa pamasahe at renta sa bahay kung sakali, kaya tuwing Sabado ng gabi na lang siya nauwi at nabalik ng Linggo ng gabi upang tuwing Lunes ng umaga ay maihanda na niya ang mga documentation at mga resibo para da daily operations. Dati ay fruit farm lamang talaga pero nahilig sa pagsasabong ang kaniyang amo kaya naglagay ito sa malayong sulok ng farm ng mga inaalagang lokal at imported breed na manok na panabong at pinapalahian upang maibenta rin sa ibang mahilig din sa sabong. May dalawa ring guard na palitan sa dalawang shifts ang tagabantay at security ng buong farm  pero sa guards quarters ito mga natutulog at  medyo malayo sa opisina/staffhouse.
Dahil doon ay may dalawang tao na nadagdag sa kanila na tagabantay ng manok at ang dalawa ay may tulugan sa bodega ng mga prutas dahil dun din malapit ang lugar ng kanilang  binabantayan at inaalagaang mga manok. Ang dalawang bantay ng manok ay sina Romulo(Mel) at si  Marnilo (Neil). Kapwa mga bata pa sina Mel at Neil at stay in sila bilang halinhinang bantay ng mga panabong at ng bodega na rin ng mga mangga. Matikas at kulot si Mel na brownish ang mata at may taas na 5'9",

Microsoft Corp World (Part 1)

By:mr.x

Hello im RONZWALD DE GUZMAN 29 yrs.old from laguna but ngaun naka base sa america..eto po ay pangalawa ko n story ..true story..ang isheshare kong story ay d nmn maxado malibog pero may part but more on kilig and romance umpisahan na po natin..

Sa kasalukuyan po ay empliyado po ako dto sa Microsoft corp.USA headquarters in REDMOND WASHINGTON as web designer and developer fo housing project ng MCORP USA actually 5 po kmi pinoy dto sa department namin at ang isa dun ay si ANDREi..si andrei ay half pinoy half chinese anak xa ng isang bussiness man at isa rin manager  dto sa MCORP.USA..29 yrs old din xa gwapo matangkad at hindi masyadong hambog hahahaha pero ok lng may ipagyayabang naman talaga ang mokong..

Nauna ako kay andrei ng 6 months dto sa company ng mahired xa bilang junior web designer..but before of that ..the first day nya sa company sobrang busy namin that time sinamahan xa ng HR sa department namin at inintroduce ng HR c andrei angelo tan ..andrei for short.. pero sobrang busy nmin that time at wala halos nakinig pero napatingin ako sa kanya at wow bkit may hollywood actor dto sa harapan namin..laglag panga ko pero namalayan ko na matagal na ako nakatingin kaya ibinalik ko ang focus sa ginagawa ko ng bigla xa nag salita

Andrei: hello guys good morning ..mukhang busyng busy po ahh anu po b maitutulong ko?

Kim: wow gandang machete naman ang nasaharap ko ang sarap..andrei right how old are you?

Andrei:im 29 yrs old and single (habang nakatingin skin)

Ako:may nagtanong ba sayo kung single or married ka?at may asawa na yan si ms.kim..taken na kung baga

Kim:waldo xan you plz shut up!!wala na nga ako pag asa sau tas sisiraan mo pa ako kay baby boy

Ako:huh xenxa na d ako napatol sa parang hipopotamous kungag hilik nakakaturne off sa babae ang ganun at nag tawanan ang lahat kahit pa nakafocus sa kanikanilng ginagwa

Andrei:by the way anu po ba matutulong ko

Kim:baby boy tulungan mo nman ako dto

Kuya obet: naku ayan nanan ang babaeng laging taglibog

Typhoon Ruby

By:Karlo

Hi KM readers.  Ako si Karlo from Manila City. Hindi ito ang unang storya ko na naipadala dito. Ngayon, sa bago kong kwento ay ibabahagi ko sa inyo ang isang totoong karanasang sekswal mula sa taong nakikilala ko sa Planet Romeo (PR)  tatlong taon na ang nakalipas.

Isang araw ng Desyembre taong 2014, kasagsagan ng bagyong Ruby. Ayon sa PAGASA ang nasabing bagyo ay mananalata sa kalakhang Maynila, kaya idineklara ng pamahalaan na holiday ang araw na iyon. Sa totoo lang, hindi naman talaga ramdam ang bagyong paparating maliban sa kalat-kalat na pag-ulan.

Dahil nga walang pasok at wala rin akong lakad,  naisipan kong buksan ang PR account ko. Habang tinitingnan kung sino ang online na malapit lang sa akin at pwedeng makachat. Isang  partikular na username ang nakatawag ng pansin sa akin. Siya si 'hiredkiller'. Bagamat nakakatakot isipin pero naging interesado ako sa taong nagkukubli sa likod ng account na iyon.

Naglakas loob akong ichat siya. Ilang minuto ang lumipas at nagreply siya. Nagsimula ako sa pangkaraniwan na daloy ng usapan tulad ng paghingi ng  ilang personal na impormasyon at interes.

Sa tagal ng pagpapalitan namin ng mensahe, marami  kaming napagkwentuhan hanggang sa magpalitan kami ng larawan. Nagbigay siya ng larawang nakahubad pero hindi kita ang mukha. Alam ko sa kalakarang ito, hindi natin masabi kung alin ang totoo at hindi.

 Out of courtesy,  nagpadala ako ng totoo kong picture na kita ang aking mukha.  Muli siyang nagpadala ng mga litratong may kasamang burat.

Hindi namin napansin na lumipas ang ilang oras, at humantong ang usapan namin sa sex. Dala ng matinding libog, napagkasunduan naming magkita sa isang mall dito sa Manila bandang 2PM.

Dumating ako ng mas maaga sa napagkasunduan naming lugar. Pansamantala, tumambay ako sa isang fast food na kaharap mismo ng main entrance para makita 'yong lalaking magmamatch sa binigay niyang description.  Ayon sa kanya suot niya ang isang itim na jacket at nakaka-cap siya. Binigay ko rin sa kanya ang detalye ng suot ko.

After half hour na paghihintay siguro,  isang lalaki ang lumapit sa akin at nagtanong, "Ikaw ba si b****** sa PR?"

SME Training (Part 1)

By:Zayne

Hi KM! This is Zayne btw(not my real name) isang Training SME sa isang callcenter and I would like to share my story of my crazy encounter sa isang american guy na hanggang ngayon ay may connections pa kami.

First of all, im a closet gay... Hindi ko ineexpose sa public ang true identity ko dahil kahit hanggang ngayon ay natatakot akong laitin ng ibang tao. Moving forward sa story I've tried various gay websites at nakikipagchat sa mga ibang lahi na dun ko mas naeexpress yung kung ano ako when I chatted this american named Archer (Last name nya). He's on his 30's at 20 lang ako that time. Naging maharot mga kuwentuhan namin from the start, palitan ng video calls hanggang sa gusto niya akong makita in person.

Archer: Hey bud, I've been thinking of flying to philippines to meet you.
Me: Really? But why?
Archer: Im getting frustrated everday... Thats why im coming over.
Me: I'm more happy if we're like this... Archer: Like what? Masturbating on cam? Thats too plain boring...
Me: I disagree for you coming over here in the philippines, you have a 3 year old boy.
Archer: I just divorced with my wife last week, alot of commotion going on thats why I need someone to cling on.
Me: You serious of coming over? Like... Im fucking Gay, Archer. I dont recommend it.
Archer: I just want to meet you in person thats all... You're fun to chat at unlike most people here.

Humaba ng humaba pa yung conversation namin well of course pinipigilan ko talaga sya lumuwas dito pero who am I to stop him? 3 weeks later dumating nga siya sa pilipinas, nang makita ko siya lumabas sa airport ay napalunok talaga ko sa laki ng bodybuild niya. Sobrang payat po ako tbh, 5'8 ang height at may kahabaan nadin ang buhok. Siya naman ay borderline 6 flat o 6'1, ang tangkad niya at napakapogi niyang tignan kung in person mo siyang makaharap. Nang makita niya ako ay patakbo siyang lumapit sakin.

Archer: Hey buddy!!! I get to finally see you!
Me:*Tulala*
Archer: Something wrong bud?

Kuya Win (Part 8)

By:Chad

Hello po mga KaKM readers, since mdami po ung naguluhan at the same time madami din naman nakagusto sa transition nung story. Itinuloy ko n lang po. As always , ur comments po are important para magkaidea po ako sa feedback nyo. Enjoy reading.

Di p din maiwasan na maglaro sa aking isipan kung kilala p ba ko ni win ngaun o hindi. Pagkaupo ni win bigla nya kong tinanung

Sya: Ay sir , kau po ba c Engr M. ? ( pagtatanung nya ng nkangiti sakin)

Sa isip isip ko, feeling close namn to c win at tinanung agad ako ng ganun. Naisip ko din na siguro kilala nya ko gwa ng pagkakatanung nya sakin

Ako: Ah oo, bakit mo naitanung? ( pagmamataas ko n tanung)
Sya: Sabi po kasi ni PM, kau n daw bahala sakin dito sa site. ( may pagkaexcited ung pagkakasabi nya)

Nababalisa talaga ako ng mga oras n un at tingin ko tlga ay kilala n ko ni win ng mga oras n un. Kaya sinigurado ko kung kilala nya tlga ako

Ako: Kilala mo ba ako? ( pagaalala kong tanung)
Sya: Opo sir ( mabilis nyang sagut)
Ako: Talaga? ( habang kinakabahan ako sa isasagut nya)
Sya: Kau po c Engr. M ( sabay ngiti sakin)

Hay akala ko naman ay kilala n talaga ako ni win ng mga oras n un. Medyo nairita ako kasi napakapilosopo ng sagut nya which is maari din namng tama kung sa ibang aspeto titignan.

Ako: Bro, bago ka palang dito, kumilos ka muna sa naaayon ( sabi ko sa kanya ng mahinahon)
Sya: Ay sorry po sir

Di ko alam pero mukhang pinepersonal ko c win nung mga oras n un. Then ininterview ko n sya

Ako: Anu ulit pangalan mo? ( kunwari nakalimutan ko)
Sya: Marwin po, Pero win n lang po itawag nyo sakin sir ( hndi tlga nwwla ung ngiti sa mukha nya)
Ako: Win right?
Sya: Yes po sir ( nakangiti p din sya)

Meet My Middle Finger (Part 1)

By:Raleigh

A/N: Hi guys! This is a new story  :)  (duh, obviously). Sa mga hindi po nakakakilala sakin, ako po si Raleigh D., 24y/o, destined to be eternally single (LMFAO). Ako po ang author ng Not All Love Stories Have Endings, so kapag may time po kayo, paki basa po nun. Hehe.  I'm still constructing the next part of NALSHE. Madaming revisions ang ginagawa ko. IDK, just... wala nang gana eh. I'm trying to make it better pa. So for the mean time, eto muna. Enjoy :)

Ako si Hunter Pineda, 18y/o, heartthrob ng university. May karapatan akong magyabang kasi gwapo ako, mayaman, matalino, simpatiko.

Sya si Gustavo Jalandoni, 17y/o. Creep, weird, freak, pangit.. nung nagsabog ang Diyos ng biyaya, sya lang ata ang tulog. Sya yung tipo na kapag tiningnan mo, masusuka ka na, mamalasin ka pa.

Langit at lupa ang pagitan namin. Pero pilit kaming pinaglapit ng tadhana. Hindi ko aakalain na dahil sa apat na katagang iyon, magbabago ang kapalaran naming dalawa.

But me? Fall in love with him? AS IF.

******

"Heyya everyone, I'm Hunter Mav Pineda, 18. Single, ready to mingle. My cell no. is 09xxxxxxxxx, exclusive only for beautiful ladies. Nice to meet y'all."

Naghiyawan at nagpalakpakan ang mga babae matapos kong magpakilala. 1st day of college life, andami ko na agad fans. Syempre, sino ba ang hindi maiinlove sa gwapo kong 'to?

Maraming nagsasabi na kahawig ko daw si Taylor Lautner/Channing Tatum, mas lamang nga lang ako ng sampung paligo. Proud ako sa katawan ko at hindi ko itinatanggi na ilang sikat na brand na ang nag-alok sa akin para mag model.

Mega Pilyo (Part 1)

By:Don Pedro

TOOOT TOOOT TOOOT TOOOT !!!!! Isang napakalakas na tunog ang narinig ko na nagmumula sa aking kuwarto, bigla akong napabalikwas ng tayo. Time to jogging pampalakas ng resistensya, trenta y' singko na ako** hindi na ako teenager kaya i will do it! kahit ayoko pa bumangon at pagtingin ko sa aking relo Putsa !! Alas tres pa pala ng madaling araw tsk!tsk! Humiga ulit ako sa kama at nagiisip na ang tanging suot ko lang ay ang manipis na red bikini brief na medyo sira pa, pinatong ko ang aking mga kamay sa aking uluhan at medyo ibinuka ko ang aking balbon na hita at tila' naghuhumindig ang aking malakabayong batuta na gustong kumawala na sa sobrang kapal ng aking mga bolbol' ito ay makikita mo sa paligid ng aking manipis na pulang saplot at idagdag pa dito ang aking bayag na parang kiwi fruit sa laki. Lahat na ata ng puwedeng tubuan ng balahibo sa aking parte ng katawan ay tumubo na at maraming nagsasabi asset daw iyon »»»» madalas pa nga ako'y naiinis noong kabataan ko  “teenager” kung bakit AKO pa yung tinutubuan ng maraming balahibo sa katawan ngunit nang namulat na ako sa katandaan ay masasabi kong pinagpala pala ako ##### na dati rati ay inaahit ko pa ang aking mga bolbol at buhok sa kili-kili noon …pero ngayon hindi na, mas pinapanatili kong malago ang mga ito. Minsan pa nga ay tinitrim ko pa ang aking mga bolbol para mas lalo pang lumago -- TIP -- Para pantay ang pag trim ay kailangan hawiin mo sa gitna at ipaikot mo bawat isa sabay gupit. Habang ako'y nakahiga dahan-dahan kong ibinaba ang aking mga kamay papunta sa aking naghuhumindig na malakabayong burat shit!! Hinagod ko pataas… pababa… pataas… pababa…  pataas… pababa…  pataas… pababa…  pataas… pababa… pataas…  aaaaaaaaahhhhhhhhh.........  aaaaaaaaahhhhhhhhh.........  aaaaaaaaahhhhhhhhh.........  aaaaaaaaahhhhhhhhh.........  aaaaaaaaahhhhhhhhh.........  aaaaaaaaahhhhhhhhh.........  aaaaaaaaahhhhhhhhh.........  aaaaaaaaahhhhhhhhh.........  aaaaaaaaahhhhhhhhh.........  namumukol na ang aking burat sa loob ng aking red bikini brief na gusto ng makawala. Hala sige hagod paaaaaahhh!!  hagod paaaaaahhh!!  hagod paaaaaahhh!!  hagod paaaaaahhh!!  hagod paaaaaahhh!!  hagod paaaaaahhh!!  hagod paaaaaahhh!!  hagod paaaaaahhh!!  ##########Sarap ng aking nadarama na parang hindi ko na mapigilan na halos nag-aapoy na ako sa kalibugan kung kaya't dahan-dahan kong inangat ang aking red bikini brief at biglang nasilayan ko ang aking malakabayong burat na galit na galit at namumutok ang mga ugat na tila isang malabakal na sandata  ➜ ➜ ➜ Ang ulo naman nito ay parang bumbilya sa laki** ukit na ukit ang paligid nito na parang isang makopa sa pula at nangingintab sa paunang katas “precum” Putsa!!

Aramco Camp (Part 2)

By:EyesCandy

Ang Nakaraan:

Gene:  Lalabasan na ako.

Nakailang putok si Gene.  Agad kong pinunasan ng bimpo upang hindi kumayat sa kama ko.

Eyes:  Pa, sorry ha hindi pa talaga ako sanay sa ganito.  Nakiki-ride-on lang ako sa mga kinukwento nila tungkol sa pamumuhay dito sa Saudi.

Gene:  Wag kang mag-alala, nauunawan kita, Ma.  Matagal pa naman tayong magsasama dito eh.  Matututunan mo rin ang pamumuhay dito.

-  -  -  -  -  -  -  -  -  -

Saturday:

Pagkarating ko sa office agad akong pinuntahan ni Pearl sa cubicle ko.

Pearl:  Eyes, kumusta si Gene?

Eyes:  OK naman.  Loka ka talaga ha.  Binigay mo pala dorm/room number ko sa kanya.

Pearl:  Eh para makatikim ka na ng mga tigang na lalakeng naghahanap ng kaligayahan.  Ilan lang ang bading dito tandaan mo yan at talagang magmamadali ang mga lalake na magkaroon ng syota kasi bawal dito makipag-mingle sa mga babae.  No choice sila kundi sa bading pumatol, gets mo na?

Eyes:  Ang bilis nga ng pangyayari eh pinakilala mo lang tapos maya-maya ng konti hada na.  Kinabukasan nga pinuntahan ako sa room ko at yun, kami na.

Pearl:  Huh.  Kayo na as in boyfriend mo na siya?  Ay naku day, hindi ka dapat nakipag-boyfriend kaagad.  Marami pang lalake dito na gustong makatikim ng sariwang katulad mo.  Alam mo lakaran dito, babakuran ka na ng lalake kapag kayo na.

Tunay na Masarap (Part 1)

By:Quaenzo

Dahil isa sa maabilidad na supervisor si Jester or Jest ay siya ang ipinadala sa Isang branch nlla ng 24 hour minimart sa isang bayan sa Laguna dahil sa medyo mahina ang sales sa naturang branch.May staffhouse apartment naman na provided sa kanya sa kanyang pag transfer kaya okay na okay sa kanya ang paglipat at challenge na pataasin ang sales ng branch . Matapos I turnover sa kanya sa loob ng isang araw ng dating supervisor doon na si Gregor ay nakisabay sa kanya pabalik sa staffhouse upang makuha ang naiwan pa nitong gamit.May nakaabang ng tricycle driver na naghatid sa kanilang dalawa pauwi sa staffhouse na kinontrata na rin pala ni Gregor upang ihatid siya later sa bus station.Kaagad niyang napansin ang malagkit na titig ni Gregor sa kakilalang driver at ipinakilala din sa kanya na ang pangalan pala ay Gervacio pero mas kilala sa palayaw na Abah.Saglit na nakipagkamay si Jest kay Abah at bahagya siyang tumitig rito.Moreno ,makinis at mga 5'7" ang taas .At dahil nakasando lang ito ay kita ang medyo mamasel na braso at flat na tiyan.Tama lang din ang hitsura nito at ang medyo kulot na  buhok ay dagdag pogi points din.Full voice din habang nakikipag usap ito kay Gregor.Nang makarating sila sa staffhouse ay sinabi ni Gregor kay Abah na tatawagan or ite text na lang dahil malapit din sa staffhouse ang bahay ni Abah.
Naihanda na ni Gregor ang gamit pero nag midnight snack muna sila at nagkwentuhan.Dahil alam naman nilang dalawa na kapwa sila tagong bading ay naikwento ni Gregor ang tsismis tungkol kay Abah na diumano ay may taglay itong jumbo hotdog na bukod sa malaman ay ubod pa ng haba,kaya pala daw ABAH ang palayaw nito na binaligtad na HABA dahil sa tsismis.
"Sister,idagdag mo na sa challenge mo na makuha si Abah kasi ako ilang beses na attempt ,waley pa ring nangyari.Never kong napatunayan ang myth or urban legend ni Abah..Hihihihi." Kunin mo rin siyang service sa disoras ng Gabi ng uwian mo para closer kayo.Gigil na gigil kasi ako talaga ako sa kanya lalo na nung accidentally ay nakita kong baka brief lang siya at sobrang bakat ng umbok niya."
Maya maya pa ay may kumakatok na at nag volunteer si Jest na

Polo Barong sa FX (Part 3)

By:aruiz

Adan sat beside me on the sofa. I didn't know why, for some reason, I had become timid and shy. I didn't want to blew this chance. I didn't want to read too much from his actions. So many questions were running in my mind ... will I lose my virginity tonight? Will Adan kiss me? Will be more than friends? Is this just a one night stand? I didn't know what to expect.

"The room's too bright, is it ok if I turn off the lights?" asked Adan.

"Uh sure, it's your house." He stood up to turn off the switch. I stared at his back. He had a very broad shoulder, a well-defined back, slim waist and a cute butt. All of a sudden, I felt so hot.

Adan went to the nightstand and turn it on, the soft gloom of the nightshade hid my perspiration. Oh well, I could always say it was the hot coffee that made me perspire.

I was too tongue-tied I didn't know how to open our conversation so I just sat still and waited for him to go back and sit beside me.

This time, Adan didn't sit beside me. He sat across from he. I couldn't let him see how disappointed I was. But still, I could still enjoy the view. Now that he was in front of me, I could see that he has well defined chest and his legs, they looked strong and sturdy. His boxer shorts were too short I could almost see his evenly white thigh. Gosh, is this guy seducing me or what?

"You look uncomfortable, maybe you should take off your long sleeves" Adan said.

Without speaking, I unbuttoned my long sleeves shirt. "Here, let me help you" he said.

Adan got up and stood infront of me, his bulge was right infront of my face. I could smell his manly scent. He sat beside me and unbutton my shirt.

This time, Adan didn't sit beside me. He sat across from he. I couldn't let him see how disappointed I was. But still, I could still enjoy the view. Now that he was in front of me, I could see that he has well defined chest and his legs, they looked strong and sturdy. His boxer shorts were too short I could almost see his evenly white thigh. Gosh, is this guy seducing me or what?

"You look uncomfortable, maybe you should take off your long sleeves" Adan said.

Aramco Camp (Part 1)

By:EyesCandy

Nakarating ako sa Saudi edad 25.  Since ang company ko ay isang Service Organization para sa Aramco, sa Aramco camp ako nakatira  kung saan 5,000 ang Filipino, kaya naman napakalaki ng Dining Hall kung saan ko unang nakilala ang kauna-unahang lalaking nagpatibok ng puso ko.

Dahil baguhan, mag-isa lang ako parati kung pumunta sa dining hall at kung saan-saan lang ako umuupo, kalimitan kung saan may table na walang kumakain.  Kapansin-pansin naman na yung mga matatagal na dito ay malimit magkakasama sa paborito nilang pwestuhan.

Isang araw dinaanan ako ni Pearl (Peter tunay na name nya, officemate ko) sa dorm ko para sumabay na raw sa kanya mag-dinner.  Since 6pm na rin naman kaya kako sige sabay na ako.

Matapos makakuha ng pagkain, inaya nya ako kung saan maraming Batangueno na nakapwesto na sa isang table.  Parang siyang director na itinuro sa akin kung saan ako uupo.

Pearl:  Boys, eto nga pala si Eyes bagong officemate ko.  Eyes yang katabi mo si Gene.  At tuloy sya sa pagpapakilala sa lima pang kasama ni Gene.

Eyes:  Hi boys.  Hi Gene.

Gene:  Kumusta kabayan.  Tagal ka na namin pinagmamasdan tuwing pumapasok ka dito sa dining hall.

Eyes:  Bakit naman?

Gene:  Kasi ang galing mong magdala ng baston tapos nakatsinelas ka pa ng sungkit.

Eyes:  Ano yung sungkit?

Gene:  Yang suot mo.  Tsinelas ng magsasabong.  Magsasabong ka ba?

Eyes:  Ah ito ba?  Hindi naman ako magsasabong.  Naisip ko lang kasi dito sa Saudi mabuhangin.  Para hindi pasukin ng buhangin ang mga paa ko kaya ganito dinala ko.

Gene:  Hindi pa man ay alam na namin Batangueno ka rin.

Ang Kalinaw Sa Pahimakas

By:Joshua Anthony

Nakapangalumbaba lamang ako habang nakapatong ang mga siko sa bukas na bintana nitong sasakyan. Bahagya mang naiinip kakahintay kay Julian na siyang magmamaneho ay pilit ko na lamang nililibang ang sarili at pinagmamasdan ang kaingayan ng paligid.

Dito sa isang munting motel siya namalagi ng ilang araw nang bigla siyang lumayas ng bahay.

Hindi rin naman ako madalas na nakapupunta rito sa Maynila kaya’t nakaaaliw din naman pagmasdan ang mga taong naglalakad-lakad na animo’y parating nagmamadali. Kinagigiliwan din ng aking mga tainga ang ingay ng kalsada dahil sa mga samu’t saring usapan at busina ng sasakyan sa paligid.

Wala rin akong masyadong ideya kung saan mismo ang lugar na ito. Mabuti na lamang at sinagot na ni Julian ang kanyang cellphone nang makarating ako ng bus stop.

Napakahaba ng biyahe; halos masuka ako sa hilo dahil hindi naman ako sanay sa ganoong mga biyahe lalo na’t sa bus pa.

Labis-labis na rin kasi ang pag-aalala naming lahat nang biglang bumalik si Julian dito sa Maynila nang wala man lamang paalam sa aming lahat. Ilang gabi na rin akong hindi mapakali kaya’t naglakas-loob na rin talaga akong lumuwas mag-isa upang muli siyang makita.

Lumingon-lingon ako sa paligid dahil patuloy pa ring nahuhumaling ang aking mga paningin sa panibagong tanawin na hindi ko palaging nakikita. Mataas man ang sikat ng araw, hindi naman ganoon katindi ang init dahil na rin sa dami ng nagkakapalang ulap na paminsan-minsang ikinukumot ng haring araw sa sarili.

Kinuha ko ang aking cellphone upang tingnan kung anong oras na. Lampas alas-onse na pala.

May sumitsit sa akin kaya’t bigla akong napalingon pabalik sa bukana ng motel at nakita si Julian na bitbit ang isang malaking gym bag. Kahit na malaki ay kapansin-pansin na hindi naman ganoon karami ang laman niyon. Marahil ay iilang mga damit lang din ang kanyang nabitbit nang biglaan siyang lumuwas dito.

Sa kanyang paglapit ay patuloy ko siyang tinitigan.

Leave Your Lover (Part 5)

By:Pascal

Gumising ako mula sa pagkakasubsob sa matipunong dibdib ni Mark. Magkayakap parin ang aming mga hubo't hubad na mga katawan. Tulog parin sya. Di muna ako gumalaw, tinanaw ko lang ang kanyang muka. Napakasarap nyang pagmasdan. Mas lalo kong naappreciate ang kakisigan nya. Napakaamo ng muka. Naalala ko ang nangyari sa amin kagabi. Yun ang pinakamaligayang gabi ng buhay ko at ngayong umaga naman ang pinakamaganda. Sana ganito nalang kami. Kayang kaya ko sya titigan buong araw. Pero syempre di naman yun pwede. Hay naku! Hanggang ngayon pakiramdam ko yata nasa cloud 9 pa ako. Nananaginip ng gising. Oo alam ko yung nangyari sa amin kagabi walang ibig sabihin yon sa kanya. Malungkot sya, alam ko kailangan lang nya ng makakasama. Pero bes susulitin ko na tong mga nalalabing oras ko maya maya magigising narin sya. Muli akong sumobsob sa dibdib ni Mark at niyakap sya. Iidlip na sana ulit ako ng biglang parang may malakas na paputok na sumabog sa isip ko. May goooolay! May pasok pala kami toooooday! Anong oras na ba? Agad akong umalis sa katawan ni Mark at umupo sa kama. Mahimbing parin sya sa pagtulog. Chineck ko ang phone ko. My gawd!  11:30 na ng umaga. Soooooooobrang late na kami. Pwede pa kaming pumasok pero half day nalang. Buti nalang mamaya pang hapon long quiz namin. Kinuha ko yung phone ko sa bag. Grabe 10 miss calls from Sam.  "Nasan ka na frend?". "Ano papasok ka ba today?". "Hoy Shaun Garcia pangalawang subject na wala ka pa!". "Hoy bes patay ka na ba? Uso magreply". "Pareho kayong wala ni Mark. Makasama ba kayo?". Mga text ni Sam. May gawwwd talaga. Nawala sa isip ko. Masyado akong napasarap ng tulog. Hinanap ko agad yung mga damit ko at sinuot. Ginising ko na din si Mark.

Me: Mark! mark! Gising na. May pasok pa tayo.
Mark: hmmmmhhhmmh. ....
Me: ano ba mark. May long quiz pa tayo mamaya bangon na dyan.
Mark: (bumangon at umupo sa kama habang nakapikit parin) anong oras na ba?
Me: 11 30 na. Gising ka na at abot pa tayo sa 1 pm class natin.
Mark: grabe ang sakit ng ulo ko.
Me: yan ang napapala ng lasinggero.

Perfect Duo (Part 2)

By:Dreamcatcher

"Huh?! Sayo galing to?" gulat kung sagot, hawak-hawak yung love letters
"Yup" nakangiti nyang sabi

Mag a-anim na buwan na kaming magkahiwalay ni Mark. Sya ang kauna-unahan kung boyfriend, two years naging kami. Iniwan at pinagpalit nya ako. Ipinagpalit ako sa isang babae.

"Come on Mark~" natatawa kong sinabi "Kilalang-kilala kita, imposibleng ikaw may gawa nitong mga liham" mahinaon kung dugtong
"At pano mo naman nasabi? Eh akin nga yan.." seryoso nyang sagot
"Sige nga... magbigay ka ng mga salita na sinulat mo dito..kahit isa lang" hamon ko sa kanya pero di sya nakasagot "Alam mo Mark....kilala kita. Hindi mo hilig ang pagsusulat tsaka hindi ganto sulat kamay mo" di sya nakapagsalita
"Okay.. di akin yan, pero kanino ba nanggaling yan?! Yung pinalit mo sakin?!" medyo tumaas yung boses nya
"Unang-una ikaw ang may pinalit sa akin...." sabay tapik ko sa pisngi nya at bigla nyang hinawakan yung kamay ko at hinalikan
"Akin ka nalang ulit Vince~" hawak padin ang kamay ko

Tinanggal ko ang kamay ko at umatras palayo sa kanya.

"Vince... please... sorry na..ikaw padin gusto ko. Ikaw lang naman talaga" pagmamakaawa nya
"Pero ako yung iniwan mo...natatandaan mo pa ba?" pagpapa-alala ko sa kanya
"Eh ikaw kasi eh~~" sagot nya

May sasabihin pa sana sya pero naglakad ako nang mabilis palayo sa kanya. Wala nang masyadong tao sa school nun kaya walang nakarinig sa usapan namin. Ang problema nahirapan akong takasan sya kasi wala akong pwedeng magamit as distraction. Naabutan nya ako kasi kumaripas sya nang takbo papunta sa akin. Hinawakan nya nang mahigpit ang kamay ko. Sinubukan kung pumiglas pero nahirapan ako, mabuti nalang dumating yung guard.

Confused In Love (Part 8)

By: Akhi

Natanggap ni Cherry ang message ko. kaninang kanina pa pala sya nag aalala kase tumawag sya kina Rocel pero wala pa ako doon. Now she confirmed that I am in trouble so she called the police and my housemates. Sinend ni Cherry kay Gab yung pin location ko. just when he got it, he rushed outside ni hindi na nya hinintay sila Rocel and the others.

back in the kidnapper's house. I was hoping tlga and praying na makuha nila agad ang message ko. then bumalik na yung mama. he's not wearing a shirt anymore. then he stripped down to his boxers. wala akong ibang magawa kung di umiyak. lumapit sya sa akin at dinila-dilaan ang pisngi ko nang biglang may narinig kaming ingay. napatigil sya pero hindi nya pinansin. nilamas lamas nya ang dibdib ko habang hinahalikan ako sa mukha. Pagkatapos isinubsob nya ang mukha ko sa may bandang gitna ng lower body nya. Then back to my lips patuloy ang pambababoy nya. Maya maya pa nakita ko sa may bintana si Gab. Nakapasok na pala sya!!! Nang makita nya ang ginagawa sakin ng kidnapper sinipa nya ng malakas ang pinto ng kusina at nagulat ang kidnapper.

Gab: LUMAYO KA SA KANYA!!!!

sabay suntok sa mukha nung lalaki. Sa lakas ng suntok ni Gab napasubsob sa may lababo ang mama. habang nag rerecover sya Gab untied my feet and hands at tinanggal ang busal sa bibig ko but before we could talk nakatayo na ulit ang kidnapper at papalapit ito kay Gab holding a knife.

Gab: aaaaarrgggg!!!!!

nasaksak si Gab sa likod! I was so shocked! Then sumigaw si Gab

Gab: Akhi tumakbo ka na!!!

then I hear sirens ng police sa labas kaya minabuti ko nang lumabas para humingi ng tulong.

Gab turned to the kidnapper again.

Ang Tangi kong Inaasam (Part 26)

By: Confused Teacher

“If only you would realize some day, how much have you hurt me,

If only your heart ever, craves for me or my presence…

If only you feel that love again someday for me,

If only you are affected someday by my absence…

Only you can end all my suffering and this unbearable pain,

If only you would know what you could never procure…

If only you go through the memories of past once again,

Since the day you left my heart has bled, no one has its cure…

If only you would bring that love, those showers and that rain…

If only you would come back and see what damage you create,

I’ve been waiting for your return since forever more…

If only you would see the man that you have made,

You said we cannot sail through, how were you so sure?

If only you can feel the old things that can never fade,

You may have moved on, but a piece of my heart is still with you…

I know how I’ve come so far alone; I know how I’m able to wade,

People say that I’m insane and you won’t ever come back again…

Maybe you would have never made your separate way,

Maybe you would have stayed with me and proved everyone wrong…

If only you would know the pain of dying every day,

If only you would feel the burden of smiling and being strong…”

Paul

If, puro ifs, puro sana,  Kung sana hindi ako umattend ng letseng reunion na iyon, Kung sana nakinig ako kay Patrick na umuwi na kami.  Kung sana hindi ako lesenggo. Kung sana hindi ako gago. Kung sana, kung sana.

Architecture Pup

By: Miguel

Ako si Miguel, im 19yrs old. Oo lalake ako, Architecture Student ako. Halata naman siguro sa title diba. Na rape ako. Gwapo naman ako sabe ng nakakararami, lalo na ng prof ko sa subject na design 2. "Ang gwapo at ang puti puti mo parang ang bango bango mo" ang madalas nyang bungad sa aken. Medyo brusko si Sir, malaki yun katawan nya tapos mejo kulot tapos long hair. Nag gGym si sir kaya malaki yun katawan nya. Kaya never sumagi sa isip ko na gay or bisexual sya. madalas nya akong yayain

"Gym tayo? Sayang ang gwapo mo pa naman mas bagay sayo malaki katawan para hunk tignan"

Normal lang sakin un mga ganong tanungan syempre lalake , normal lang na mag kaayaan na mag gym. Pero ako kase ayoko. Wala kase sa isip ko ang mag palake ng katawan at isa pa di na kaya ng loads ko sa buong week. Usual nalang samin yun biruan na ganon. Since architecture student kame, bilang lang sa kamay ang babae sa section namin. 6 lang sila , ang lalake naman ay 26. One night nag rereview ako para sa exam. Im doing my research about sa World Literature. Biglang nag chat si sir.

Prof: Migs!

Ako: po? Sir?

Prof: after exam pwede ba ikaw mag check ng papers nyo ?

Ako: sir pedeng si Ana nalang (kklase ko) Prof: busy daw sya eh

Ako: ahh sige sir

Prof: sige sa bahay nalang namin? Papameryendahin nalang kita.

Ako: bawal ba sa faculty sir?

Prof: oo may re-rearrange kase sila ng tables.

Ako: osigi po. May kasama po ba tayo don?

Prof: wala eh

Ako: ahh sige sir try ko may exam din kase kame sa swimming after ng class namin sainyo

Prof: after nalang ng PE nyo?

Ako: Uh sigi po sir.

Prof: deretso ka nalang sa car park ng school

Ako: okay po  👍🏻

Sumang ayon nalang ako kay sir. Nakakahiya din kase tumanggi. After exam namin sakanya, dumeretso naman kame sa pool area ng school para sa PE which is yung swimming.

Big Red Noodle (Part 5)

By:Redspagh

Sabe ko dati sa nkaraan sa part 1 ata na I occasionally drink and I dont use drugs or party drugs in any shape or form whatsoever pro dko na-expound some more, though ang point ko is wla nman kc kong bisyo kundi movie date lang.  Kahit nag-pupunta kame ni MR sa Bed at Government before since un lang alam ko na puntahan I never tried any other bar for that matter dko na nga alam kung bukas pa un mga un. One time sa sobrang naive ko may nag-yaya saken punta raw kame Palawan sbe ko nman na mahal pamasahe not knowing na sa Cubao pla un. Pero kahit d ako nagda-drugs pra na ren akong addict pag nasimulan ang trip trip gaya ng ginawa ko kay RB at Fahren kaya ang judgment ko minsan waley gaya ng nangyari nga saken with RB because of meeting Fahren in just a 24 hour period.  D nman ako kc ganun nga kc I remember one time na may lakad kme ni MR at kasama nmen un isang ka-tropa na sa room den nmen na meet, si Bjorn isang engineer na de kotse ren may hitsura to sa totoo lang, type nya c MR kya nun natulog na kme at naririnig kong may milagro clang gngawa nka-pag restrain pako d ako sumilip sa gnagawa nla npapalunok lang ako kc naririnig ko clang nag-eenjoy, sana pla pinanuod ko nlang cla at pinag-jakulan hahaha.  Pag-uwi ko na nga sa haus ng pinsan ko dun ko na lang nkita mga txts ni RB sa isang cell ko. Puros nsan kna..txt back ka nman..hanggang sa may tampo na at un mga huli na galit na, na wla pla ako hanggang one night stand lang pla ako na tikiman lang pla at un nag-goodbye na. I tried to call his number pro dna maka-connect sa kanya, blinock na nya ata ako. Nag-FB ako pra ma-pm xa pro dko na ren xa friend. Prang ang bilis nman ata nun pwede nman na nkatulog ako or wlang signal ako kc bka umuwi ako ng San Mateo Rizal. So d ako nkapag-paliwanag. Kasalanan ko ren nman inaamin ko kc nag-padala ako sa libog ng katawan na prang addict.  Kaya e2 in the end wla nko mga frends gya ni MR at JR, wla nko ka-relasyon gaya ni CL at GK, wla nren ako ka-sex on txt gya ni Fahren at RB. Hahaha iyak tawa na lang dahil ksalanan ko ren. Nag-try ako hanapin si GK sa FB nakita ko nman xa kc naging FB frend xa

Skydragon Brothers (Part 2)

By: skydragon

Nagtatampo talaga ako sa admin ng page e. Joke lang. "Kuya" talaga dapat ang title neto, ayun nagreviews ako ng story dito, actually di ako avid reader o kung ano mang reader dito. Ang alam ko lang kwento ko, ayun nga may mga Title na na kuya, pero okay na rin. Nirefer lang to sakin ng Bisu kong tropa na alam siya kung saan ko pwedeng ishare yung kwento ko, ipasok ko nalang paano ko nalamang bisu siya.

Balik sa kwento.

Nagising ako dahil nahirapan ulit akong huminga. Naupo kasi naninikip yung dibdib ko.

Tapos naalala ko wala ako sa kwarto ko. Dito narin pala ako natulog kila kuya. Binuksan ko  cabinet niya tapos kuha ng boxers pati t-shirt. Nakabrief lang ako bakit ba? Hahahaha Kung lalaki ka alam mo ang dahilan bakit nakabrief lang matulog. Hahahaha

Bumaba ako at hinanap si kuya.

"Asan sila tita?" Nakita kong hinahanda niya yung kakainin namin.

"Maaga daw sila umalis. Tara na"

"Wala ba si Manang?"

"Umuwi muna, walang magbabantay sa pamangkin niya."

Kumain ako ng marami, nagutom ako e, alas otso na rin ng umaga. Nalala ko lunes pala ngayon may pasok ako. Kaya binilisan ko ang pagkain. Nagpaalam na uuwi muna ako kasi alas dyes ng monday sched ko.

"Sabay na tayo pumasok Sky, ligo ka na sa kwarto"

"Huh?"

Tangina naguluhan ako sa sinabi niya? Tapos naalala ko pa yung ginawa niya kagabi. Ninakawan niya ako ng halik tapos ngayon sabay kami maliligo? Hayop bakla ata to e? Kinabahan ako, lahat ng yan halo-halo sa utak ko.

"Bobo!" napansin ata niya na pinaghinalaan ko siya sa mga tingin ko. HAHAHAHA talino.

Polo Barong sa FX (Part 2)

By:aruiz

Sigh. But I do believe in fate. I mean, if he was the one for me, he would be. We would meet no matter what the circumstance. But then again, if I don’t make a move, all will be lost. He could only be the one guy that could have been my life, the one I would offer my successes, the one who would share with me my life’s adventure. He could have been.

I made a compromise with myself. If we get off at the same stop, I would make the first move and introduce myself. Why does it have to be like this? Here was my one chance and yet I am hesitating. He looked decent and presentable naman. I wouldn’t be embarrassed to be seen with (he he, the question is, he might be the one be embarrassed to be seen with me). But still, I made a promise to myself. If and only if he gets off at the same stop as I am, then and only then would I make the move.

And he did get off at the same stop. Shucks, I could not back out of my dare. I got off first. I told myself, if he overtakes me, that’s it, or if he didn’t, I would chicken out. There you go, I was still afraid to try. Funny thing is, I was never given the chance. He walked right beside me and matched me stride by stride. Well, I guess he would be receptive for a casual talk after all. So, I mustered all my guts and blurted, “You going my way?” Duh, a good opening line... “It looks like it” he said. Good. “I am Paolo by the way, you?” “Call me Adan.”

To continue

Surprisingly, after that introduction, I wasn't nervous at all. It's as if we clicked and that we knew each other already. Adan and I shared a tricycle, apparently, we lived on the same subdivision, we were just a couple of blocks from each other. During the ride, we were chitchatting. Adan I learned worked at a bank. He graduated from the same university as I did but from a different college. Adan will be the first to get off. Before the tricycle stopped, he casually asked me if I would like to come in his apartment and have coffee, I said why not.

Straight That Time

By:Hectore

Just identify me as Hectore, an architect, from Makati now based in London. On and off reader ako ng site na ito at ngayon lang nagkalakas ng loob to write my experience. Well, of course, gagamit ako ng ibang names to hide the identities of the characters in my story. This is a true story.
 
Note that at some points in my life, I felt gay, that's why I happened to discover this site. Nasisiyahan pa rin naman akong magbasa dito kasi hindi naman lahat ng storya dito puro mahahalay. At napili ko itong avenue para mai-share kung anong ang aking experience and to totally let go the remaining pieces of these memories.

It all started during my first day sa work sa isang architectural firm, dito lang din sa Makati. I arrived at the office building at 7:58AM kasi ang call time naming mga new hires is at 8:00AM. Dali-dali akong tumakbo sa floor office namin kasi I thought late na ako. Nakakahiya naman na sa first day mo kung late ka.

Well, late nga ako, ng 1 minute, nang pagdating ko mismo sa may pinto ng orientation room. Dumating na yung HR officer. Pagdating ko, halos nasa 15 ata kami na new hires all from different departments ng firm. And we were 6 new architects na nandoon, as in bagong pasa sa board exam. At ayon, nagsimula na ang orientation and unfortunately, ako ang nauna na nagpakilala kasi nga late ako.

"Hi everyone, good morning!", pambungad ko sa kanila. "I am Hectore Manlapas, 26 years old from  Makati.", and the blah blahs continued. Ako nga pala ay nasa 69 inches ang taas, 78 kilograms ang timbang, medium built, di maputi, di rin maitim, may black hair, medyo  matangos ang ilong, bilugan ang brown eyes at di naman masyadong pangit, yung tipong pwede nang igala sa mall.So you can imagine siguro kung ano itsura ko. Hope so.

So yun, dumaan ang mahabang araw na puro pakikinig lang sa HR officer. Si HR officer nga pala is maganda, mahaba ang legs, may dibdib (na pinagnasahan ko rin naman habang nakikinig) at she has this angelic face. Yun lang yung interesting for the whole day.

Sa Boarding House ni Tito (Part 1)

By:Raymond

Ang kwentong ito ay tungkol sa maagang M2M experiences ko sa boarding house ni Tito (kasama na rin si tito). Raymond ang pangalan ko. From Bicol, particularly sa Tabaco. Nag-aaral sa isa sa mga paaralan sa Legazpi. 5'4, kayuanggi, katamtaman ang katawan, closet gay. Sa two years sa pag-aaral ko sa kolehiyo, tumitira ako sa boarding house ng aking tito. Free of charge pagkat kamag-anak. Ako na rin naman ang nag-lilinis sa boarding house bawat weekend. Halos magkatrabaho lamang kami ni tito sa boarding house na iyon.

Si Tito, nasa cuarenta na. Walang asawa. Chubby, at malakas uminom at manigarilyo. May balbas at balahibo sa dibdib. Mahilig magbasketball. Madalas na kalaro niya ang mga boarders namin. Madalas na kainuman niya rin ang mga boarders namin. Ang iba nito ay mga estudyante, ang iba naman ay may mga trabaho na.

Noong first year college ako, may sarili akong kwarto at CR. Katabi nito ang kwato ni Tito, na may sariling CR din. Ngunit, sa pangalawang taon ko doon, marami ang mga nagpumilit na manirahan sa boarding house kaya kinailangan kong makipagpalit ng kwarto kay tito, para ipagamit niya ang kaniyang kwarto dahil malaki ito. At ako naman, ay maninirahan sa isa sa mga kwarto sa first floor kasama ang isang boarder.

Ryan ang pangalan ng boarder.  Taga Catanduanes, engineering student. Gwapo siya. Pero hindi artistahin na kagwapuhan. May angas ang itsura, tila ba siga, pero tahimik. May balbas at bigote, matangos ang ilong at mejo singkit. Manipis lamang ang mga kilay niya. Makinis ang kutis at mejo maputi. Maganda ang hugis ng kaniyang katawan. Malalaki ang kaniyang mga braso. ay hugis ang kaniyang dibdib pero di kalakihan. Kapansinpansin ang mga muscles niya sa likod at balikat at bibilog ng kaniyang mga hita na mabalahibo. Mahilig siyang magbasketball, at madalas kalaro niya si Tito.

Madalas naka-boxers lamang siya sa kwarto dala ng init. Sa simula pa lang may naramdaman na akong libog sa kaniya. Hindi kami madalas mag-usap. Di naman kami close. Kumustahan lamang. Most of the time kasi nag-tetext siya o may kausap sa cellphone.

Ang Tangi kong Inaasam (Part 25)

By: Confused Teacher

“What makes us cry
What makes us fall
Why does it all crumble at night
Since you've been gone
I carry on
Waiting for you to walk through the door
But the more I think of you
The more I want to say I miss you”

Josh

Wala naman akong hinangad kundi ang maging masaya, all my life yun lamang naman ang gusto ko.  Mababaw talaga ang kaligayahan ko, to love and be loved.  Pero bakit ganon, napakahirap maging masaya. O napakahirap manatiling masaya, pagkatapos ng kaunting saya, mahabang kalungkutan ang kapalit.  Ayoko ng umiyak pero bakit ba ang bwisit na mga matang ito hindi nakikinig sa akin.  Tama na naman please nakakapagod na rin.  Hindi lamang ang isip ko ang pagod higit sa lahat pagod na rin ang puso ko. Wala namang naitutulong ang kaiiyak para mabawasan ang sakit na nararamdaman ko.  Nang biglang may kumatok.
“Josh anak, pwede ba akong pumasok?” si Mommy
“Yes ‘Ma, tuloy ka lang po.” nagpunas ako ng luha at pinilit inayos ang aking sarili.
“Ma, bakit, kakain  na ba tayo, si Daddy gising na ba nasaan na, gutom na raw ba siya?” kunwari ay tanong ko sa kanya pero hindi ako makatingin.
“Anak, kaya mo pa ba?” malungkot niyang tanong. Natigilan ako sa sinabi niya pero kailangan kong maging matatag. 
“Oo naman ‘Ma, ako pa, sanay na naman ako sa ganito diba? Noon sabi mo kaya ako nasasaktan para maging malakas ako, tama Ma, ngayon mas malakas na ako at kaya ko ito.  Huwag kang mag-alala pa, lilipas din ito.”  Bigla niya akong niyakap.
“Anak, hindi ko alam kung paano kita matutulungan, matanda na ako Josh pero natatakot pa rin akong mawala sa mundong ito dahil gusto ko narito pa rin ako sa tabi mo sa mga panahong gaya nito. Nasasaktan pa rin ako kapag nakikita kitang ganyan. Hindi ko pa rin kayang makita kang umiiyak” Bumitaw siya sa akin saka naupo sa tabi ko.
“Ma, huwag ka ngang OA, okay lang ako promise” kailangan kong huwag ipakita kay Mommy ang totoo.