By: Confused Teacher
“Destiny is not a matter of chance, it’s a matter of choice
It’s not a thing to be waited for, it’s a thing to be achieved”
Josh
“Kuya Paul, ayus ka lang po ba?” nagtataka kong tanong.
“Yeah, Im good… bakit may problema ba…?ano palang tinatanong mo?” ang tila wala sa sarili niyang balik tanong sa akin.
“Haay, adik! Sabi ko akala ko kailangan po nating magmadali e bakit hindi mo inistart itong kotse paano tayo makakarating sa venue, huwag mong sabihin dito tayong dalawa magdamag at tayo ang mag JS dito?” ang naiinis kong sagot.
“Ayy oo nga pala. Sorry,”
Napakamot sa ulo, “eto na start ko na, mag seat belt ka na Pat,” ang natataranta niyang sabi.
“Nakaseatbelt ako kanina pa, ikaw po ang hindi.”
Napapailing naman ako habang nakatingin siya sa akin na inaayos ang seatbelt saka ngumit na parang nahihiya.
“Ano ba itong si Kuya Paul, bakit parang ewan ngayon.”
Masaya ang buong gabi namin. Lagi kong kasayaw si Joyce. Nanalo akong Mr Junior samantalang Best Dressed si Joyce. Parang mahal ko na talaga siya, pero kailangang pigilan ko ang nararamdaman ko, Masaya na ako sa ganito at ayoko ring masira ang pagkakaibigan namin. Bakasa halip na maging masaya ay maging kumplikado pa ang sitwasyon namin. Maganda na sa ngayon ang ganito malaya kaming nagagawa ang gusto namin na walang hazzle.
It’s not a thing to be waited for, it’s a thing to be achieved”
Josh
“Kuya Paul, ayus ka lang po ba?” nagtataka kong tanong.
“Yeah, Im good… bakit may problema ba…?ano palang tinatanong mo?” ang tila wala sa sarili niyang balik tanong sa akin.
“Haay, adik! Sabi ko akala ko kailangan po nating magmadali e bakit hindi mo inistart itong kotse paano tayo makakarating sa venue, huwag mong sabihin dito tayong dalawa magdamag at tayo ang mag JS dito?” ang naiinis kong sagot.
“Ayy oo nga pala. Sorry,”
Napakamot sa ulo, “eto na start ko na, mag seat belt ka na Pat,” ang natataranta niyang sabi.
“Nakaseatbelt ako kanina pa, ikaw po ang hindi.”
Napapailing naman ako habang nakatingin siya sa akin na inaayos ang seatbelt saka ngumit na parang nahihiya.
“Ano ba itong si Kuya Paul, bakit parang ewan ngayon.”
Masaya ang buong gabi namin. Lagi kong kasayaw si Joyce. Nanalo akong Mr Junior samantalang Best Dressed si Joyce. Parang mahal ko na talaga siya, pero kailangang pigilan ko ang nararamdaman ko, Masaya na ako sa ganito at ayoko ring masira ang pagkakaibigan namin. Bakasa halip na maging masaya ay maging kumplikado pa ang sitwasyon namin. Maganda na sa ngayon ang ganito malaya kaming nagagawa ang gusto namin na walang hazzle.



















